Αφίσα από τους δρόμους της Αθήνας. Δυστυχώς δύσκολα τη συναντάς· θα έπρεπε να τη βλέπαμε περισσότερο. Θα έπρεπε να τη βλέπαμε παντού. Μήπως και, επιτέλους, κάποιοι καταλάβουν – από αυτούς που μπορούν και θέλουν να καταλάβουν.
Το παραμύθι περί κοινωνικής ευθύνης είναι αυτό και μόνο: παραμύθι.
Κι ακόμα και να μην ήταν, σκέψου: Τι έχει κάνει η «ιερή» κοινωνία τους για εσένα; Ε, αν δεν έχει κάνει τίποτα, τότε κι εσύ δεν της χρωστάς τίποτα. Πόσω μάλλον να βάλεις ασυλλόγιστα μέσα στον οργανισμό σου μια πειραματική ουσία και να δέχεσαι να σε εκβιάζουν, να σε φακελώνουν, και να παρακολουθούν συνεχώς την υγεία σου βάσει αυτής σου της επιλογής.
Τέτοια πράγματα μόνο στην ευγονική γίνονταν πριν από κάμποσα χρόνια, αλλά όχι και τόσα πολλά που να έχουν ξεχαστεί. Ξεκίνησαν στην Καλιφόρνια (ΗΠΑ) και προχώρησαν στη Γερμάνια του Χίτλερ. Όλα όσα έγιναν ήταν φριχτά, απάνθρωπα. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι κάτι παρόμοιο, αν όχι χειρότερο. Είναι ο φασιστικός έλεγχος της κοινωνίας με πρόφαση και μέσο την υγεία, ώστε να μη μπορεί να εμποδιστεί από τον νόμο και ο κόσμος να τρομοκρατείται από σαχλαμάρες που ο οποιοσδήποτε ξέρει πέντε πράγματα από ιατρική (δεν χρειάζεται καν να είναι γιατρός) γελάει.
Γιατί νομίζετε ότι τόσοι πολλοί γιατροί και υγειονομικοί αρνούνται το εμβόλιο παγκοσμίως; (Περί το 60%, λένε.)
Ε, γιατί δεν είναι μαλάκες, για να το πούμε απλά.
*
Και ξαναλέω εκείνο που έχω ξαναπεί σε προηγούμενες αναρτήσεις εδώ, για να μην παρεξηγούμαστε.
Να υπάρχει εμβόλιο; Έστω και πειραματικό;
ΝΑΙ, να υπάρχει. Αλλά:
(α) να είναι όλοι πληροφορημένοι καλά για το τι είναι, και τι ρίσκο παίρνουν· και
(β) κανένας, σε καμία περίπτωση, ούτε έμμεσα, ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, να μην εξαναγκάζεται να το κάνει.
Δεν είμαι αντιεμβολιαστής· δεν είμαι γενικά εναντίον όλων των εμβολίων. Είμαι αντιφασίστας· είμαι γενικά εναντίον κάθε μορφής καταπίεσης.
Κι αυτή εδώ είναι από τις χειρότερες του είδους.
